Rijmgedachten

De dagen voor Kerst bracht ik met een vriendin door in Madrid, te gast bij 'Spaanse huisgenoot'  die een half jaar bij ons heeft gewoond. Een stad vol (en dan ook echt vol: proppen in de metro en Koninginnedagdrukte op straat) mensen in decembersfeer, én een stad vol zon! We hebben de "Calle de San Nicolas" natuurlijk meteen op de foto gezet, zodat we thuis kunnen zeggen dat we de straat van Sinterklaas gezien hebben... En Spaanse huisgenoot had naast de adventskalender ook haar Sint-prentenboek op de kast staan - vorig jaar van ons gekregen. Het grote kinderfeest in Madrid is echter Driekoningen, op 5-6 januari. Los tres Reyes Mages trekken dan in Carnavalsachtige optocht door de stad, met praalwagens en al. 's Nachts gaan ze langs de huizen en vullen de kinderschoenen met cadeautjes. Die schoenen staan verwachtingsvol op het balkon, een emmer water voor de kamelen ernaast. Men eet een zoet, ringvormig brood, waarin een stukje speelgoed verstopt zit - degene...

Op de dag dat de boekhandels van Polare hun deuren (tijdelijk?) sluiten, bezoek ik Waanders in de Broeren  in Zwolle. Een winkel die volgens de initiatiefnemer geen winkel mag heten, een huis vol boeken in wat ooit een katholieke kerk was. Sinds dit 'huis voor het woord' vorig jaar haar deuren opende, heeft het al meer bezoekers ontvangen dan het vernieuwde Zwolse museum de Fundatie ( Trouw, 25 januari 2014).   Een kerk dus, waar je niet alleen een psalmenboek kunt vinden, maar ook - op de afdeling 'Lekker buiten' - een Book of Palms. Ja, dat is inderdaad een encyclopedie over palmbomen. Een kerk waar muziek klinkt, door koptelefoons. De cd-afdeling op de galerij is zo gesitueerd dat je precies uitzicht hebt op de marmerwitte engelen Gods die met hun harp en cither bovenop het orgel staan. Een kerk, gevuld met zacht geroezemoes. Als ik in de rij bij de kassa sta, hoor ik een man en een vrouw een geloofsgesprek voeren.    ...

Universiteitsbibliotheek Op vakantie, maar de theologie gaat mee. Ik zie overal religie; twee studiejaren hebben me blijkbaar een bril aangemeten die zo vergroeid is met mijn neus dat ik hem bijna niet meer kan afzetten. In Kopenhagense boekwinkels stuif ik meteen naar de sectie theologie, mij vallen alle foldertjes en informatieborden op waar iets te lezen valt over een ‘Kirk’, en onderweg bij een overnachting in een Münsters hotel verbaas ik me over de vreemde selectie van boeken in de aanwezige Bijbel – “Ze hebben het Nieuwe Testament, Psalmen, en Spreuken. Waarom in hemelsnaam Spreuken?” Gelukkig ben ik samen met een vriendin die overal bordjes met ‘Tandlæge’ ziet en die bij de oude skeletten in het Nationaal Museum vooral geïnteresseerd is in hun gebit. Vriendin studeert tandheelkunde. Samen lachen we wat af om onze beroepsdeformatie. Ik lees Vriendin voor het slapengaan voor uit Spreuken 31 “Loflied op de sterke vrouw”, en zij wijst me erop dat die schattige conducteur in d...